توصیههای بهداشتی ـ درمانی در جنگ از زبان متخصصان دانشگاه علوم پزشکی تهران
قسمت اول: نقش خودمراقبتی و آموزشهای پایه در نجات جان مصدومان جنگی
دکتر افضل شمسی بر اهمیت آموزشهای اولیه خودمراقبتی و مراقبتهای پایه از مصدومان، بهویژه در میدان جنگ و شرایط بحران، تأکید کرد. وی گفت: کسب مهارتهای ساده اما حیاتی مانند کنترل خونریزی، حفظ ایمنی صحنه و ارزیابی اولیه مصدوم میتواند در همان دقایق نخست پس از آسیب، جان بسیاری از افراد را نجات دهد. به گفته او، در شرایطی که دسترسی به نیروهای تخصصی اورژانس بهدلیل حجم بالای تلفات محدود میشود، نقش مردم آموزشدیده و امدادگران غیرحرفهای در کاهش مرگومیر بسیار پررنگ است.
به گزارش روابط عمومی دانشکده پیراپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران، مصاحبهای با دکتر افضل شمسی، عضو هیئتعلمی و مدیر گروه هوشبری و فوریتهای پزشکی دانشکده پیراپزشکی ، در خصوص «اهمیت خودمراقبتی و مراقبتهای اولیه از مصدومان جنگی» انجام پذیرفت.
در این مصاحبه، وی به تشریح ضرورت آموزشهای پایه، ارتقای تابآوری جامعه و نقش مهارتهای ساده در افزایش شانس زندهماندن مصدومان در شرایط بحرانی جنگ پرداخت.
در این گفتگو، دکتر افضل شمسی از همان ابتدا بر یک نکته کلیدی تأکید میکند: در میدان جنگ، جایی که هر ثانیه میتواند میان مرگ و زندگی فاصله بیندازد، دانستن چند مهارت ساده اما حیاتی، گاهی بیش از تجهیزات پیشرفته ارزش دارد. او توضیح میدهد که آسیبهای جنگی با حوادث معمولی متفاوتاند؛ انفجار، خونریزیهای شدید، سوختگی و لهشدگی، فرصت اندکی برای مداخله باقی میگذارند و اگر در همان دقایق نخست اقدامی انجام نشود، مصدوم ممکن است قابل نجات نباشد.
دکتر شمسی میگوید در چنین شرایطی، همیشه نمیتوان انتظار داشت تیمهای تخصصی اورژانس بهموقع به همه صحنهها برسند؛ ،به همین دلیل، او بر این باور است که جامعه باید مجهز به مهارتهای پایه خودمراقبتی شود. مهارتهایی مانند کنترل خونریزی با استفاده از تورنیکت، ارزیابی اولیه وضعیت مصدوم، حفظ مسیر تنفسی و حتی گرم نگهداشتن فرد آسیبدیده، کارهایی است که هر فرد آموزشدیدهای میتواند انجام دهد و همین اقدامات ساده، احتمال زنده ماندن مصدومان را به طور چشمگیری افزایش میدهد.
به گفته او، در بسیاری از جنگها، بخش بزرگی از مرگهای قابل پیشگیری در همان ساعات اولیه رخ میدهد؛ زمانی که شبکه درمانی هنوز شکل نگرفته یا دسترسی به آن دشوار است. اینجاست که نقش مردم پررنگ میشود. وقتی افراد عادی یاد میگیرند چگونه صحنه را ایمن کنند، مصدوم را تریاژ کنند، خونریزی را متوقف کنند یا انتقال او را تسهیل کنند، بار سنگینی از دوش نیروهای متخصص برداشته میشود.
دکتر شمسی تأکید میکند که این آموزشها فقط جان افراد را نجات نمیدهد؛ بلکه باعث افزایش احساس توانمندی و کاهش اضطراب در جامعه میشود. جامعهای که افرادش میدانند چگونه در لحظه بحران واکنش درست نشان دهند، تابآورتر است و در برابر شرایط سخت کمتر فرو میپاشد. به همین دلیل، او آموزش مهارتهای پایه امداد و خودمراقبتی را نه یک گزینه، بلکه ضرورتی انکارناپذیر در مناطق در معرض خطر جنگ میداند.
ارسال نظر